خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سنگلاخ دنیا ای شیشه بار بگذرچون سیل نوبهاران زین کوهسار بگذر
۲
هنگام باز گشت است نه وقت سیرو گشت استبا چهره خزانی از نوبهار بگذر
۳
برگ نشاط عالم خاکی به خون سرشته استچون باد بی تأمل زین لاله زار بگذر
۴
آبی که ماند در جو آخر غبار گرددگر تشنه محیطی از جویبار بگذر
صفحهٔ ۱ از ۳