خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جوشن داودی قلمرو تدبیرنقش بر آب است پیش ناوک تقدیر
۲
با جگر آفتاب، صبح چه سازد ؟گرمی دل کم نمی شود به طباشیر
۳
بار نفسها نه ایم چون نی بی مغزناله ما خانه زاد ماست چو زنجیر
۴
از خس و خار شکسته پای چه آید؟برق درین راه گشته است زمین گیر
صفحهٔ ۱ از ۳