خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از شراب ارغوانی چهره را گلرنگ سازبر نسیم از جوش گل جای نفس راتنگ ساز
۲
می رسد روزی که بر بالینت آید آفتابهمچو شبنم سعی کن آیینه را بی زنگ ساز
۳
از تماشای تو دلهای اسیران آب شدبعد ازین آیینه خود از دل چون سنگ ساز
۴
چون میسرنیست قانون فلک را گوشمالاین نوای تلخ را از پنبه سیر آهنگ ساز
صفحهٔ ۱ از ۲