خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهر روی خلق تاکی آرزو کردن نماز؟چند دریک قبله خواهی بادورو کردن نماز؟
۲
پیش این ناشسته رویان آبروی خود مریزتا توانی پیش حق با آبرو کردن نماز
۳
تا نشویی دست از دنیا میاور رو به حقنیست جایز در شریعت بی وضو کردن نماز
۴
با حدیث نفس احرام عبادت باطل استجمع هرگز کی شود با گفتگو کردن نماز؟
صفحهٔ ۱ از ۳