خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم حیران را حجابش دام می داند هنوزعاشق ناکام را خود کام می داند هنوز
۲
کیست حرف بوسه بررویش تواند فاش گفت ؟دیدن دزدیده راابرام می داندهنوز
۳
بوی شیر خام میآید ز تنگ شکرشبوسه را شیرین تراز دشنام می داند هنوز
۴
دیده قربانیان را چشم آن وحشی غزالدر ره خود حلقه های دام می داند هنوز
صفحهٔ ۱ از ۳