خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درتن خود یک هدف واراستخوان دارم هنوزنسبت دوری به آن ابروکمان دارم هنوز
۲
گرچه از بیماری دل رنگ بررویم نماندیک دوجنگ روبروباز عفران دارم هنوز
۳
چشم تابازست راه گفتگو مسدود نیستاز زبان افتاده ام اما زبان دارم هنوز
۴
جوش گل پرکرد جیب رخنه دیواررادست خالی من به پیش باغبان دارم هنوز
صفحهٔ ۱ از ۳