خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صحبت عشق و خرد ساز نگردد هرگزبلبل و جغد هم آواز نگردد هرگز
۲
من میخواره و همراهی زاهد، هیهاتصحبت سنگ و سبو، ساز نگردد هرگز
۳
با سیه دل چه کند صحبت روشن گهران ؟زنگ از آیینه سخنساز نگردد هرگز
۴
از خود آرا طمع سیرت شایسته خطاستکه برون ساز، درون ساز نگردد هرگز
صفحهٔ ۱ از ۲