خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مسلم آمد یار مرا دل افروزیچه عشق داد مرا فضل حق زهی روزی
۲
اگر سرم برود گو برو مرا سر اوسترهیدم از کله و از سر و کله دوزی
۳
دهان به گوش من آورد و گفت در گوشمیکی حدیث بیاموزمت بیاموزی
۴
چو آهوی ختنی خون تو شود همه مشکاگر دمی بچری تو ز ما به خوش پوزی
صفحهٔ ۱ از ۳