خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا بیا که تو از نادرات ایّامیبرادری، پدری، مادری، دلارامی
۲
به نامِ خوب تو مُرده ز گور برخیزدگزاف نیست برادر چنین نکونامی
۳
تو فضل و رحمتِ حقّی که هر که در تو گریختقبول می‌کُنی‌اش با کژیّ و با خامی
۴
همی‌زیَم به ستیزه و این هم از گولی‌ستکه تا مرا نکُشی ای هوس، نیارامی
صفحهٔ ۱ از ۴