خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نمی رسد به حقیقت کس از سرای مجازپلی است آن طرف آب، عشقهای مجاز
۲
ز مرگ بیم ندارم که در قلمرو خاکعذاب قبر کشیدم ز تنگنای مجاز
۳
اسیر دایره رنگ تا به کی باشم ؟دلم چو لاله سید شد ازین سرای مجاز
۴
بپوش خرقه عریان تنی ز حضرت عشقکه بند خانه غفلت بود ردای مجاز
صفحهٔ ۱ از ۲