خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگیر جام هلالی ز رخ نقاب اندازز رعشه سنگ به مینای آفتاب انداز
۲
فریب حسن سبکسیر رنگ و بوی مخورمحبت گل این باغ بر گلاب انداز
۳
کمند جاذبه گوهرست بیتابیهمین تو رشته جان را به پیچ و تاب انداز
۴
میی که پشت ندارد نخوردنش اولاستبه پای خم بنشین در قدح شراب انداز
صفحهٔ ۱ از ۳