خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نبسته ای گره عهد برقبا هرگزنرفته ای به سروعده وفا هرگز
۲
همیشه گرچه درآیینه خانه می گردیندیده ای رخ خود سیراز حیا هرگز
۳
عیارجنبش مژگان او چه میدانی؟نگشته ای هدف ناوک قضا هرگز
۴
حدیث دل نگرانی زماچه میپرسی ؟نکرده ای سفری روی برقفا هرگز
صفحهٔ ۱ از ۲