خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد ز خط لعل تو ایمن ز شبیخون هوسدر شب تار بود شهد مسلم ز مگس
۲
در حرامی است اگر باده نشاطی دارددختر رز به حلالی نشود قسمت کس
۳
نفس را غفلت دل باعث جرأت گردددزد را سرمه توفیق بود خواب عسس
۴
از نصیحت دل مغرور نگردد بیداررهرو مانده کند خواب به آواز جرس
صفحهٔ ۱ از ۲