خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ما حدیث زلف و رخ دلستان مپرسطوفان رسیده را ز کنار و میان مپرس
۲
حیران عشق راخبراز هجر و وصل نیستاز خار خشک حال بهار و خزان مپرس
۳
ناخن مزن به سینه ماتم رسیدگاناز بیدلان حدیث دل خونچکان مپرس
۴
پیش خدنگ او سخن از نیشکر مگوتا مغز هست، یکقلم ار استخوان مپرس
صفحهٔ ۱ از ۴