خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ناکسان وفا نشنیده است هیچ کسبوی گل از گیا نشنیده است هیچ کس
۲
از روزگار تلخ بود ناله حزیناز نیشکر نوا نشنیده است هیچ کس
۳
بیگانه شو ز خلق کز این دور مطلبانپیغام آشنا نشنیده است هیچ کس
۴
خامش نشین که ناله جانسوز از سپنددر محفل رضا نشنیده است هیچ کس
صفحهٔ ۱ از ۳