خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هیچ نوشی نیست بی نیش ای پسر هشیار باشخواب شیرین پشه دارد درکمین بیدار باش
۲
قرب آتش طلعتان تردامنی می آوردآب پای گل مشو، خارسردیوار باش
۳
نشأه زندانی بود در شیشه های سر به مهرگرسری داری به شور عشق،بی دستار باش
۴
جز سرانگشت ندامت نیست رزق کاهلانمزد می خواهی، چو مردان روزو شب در کار باش
صفحهٔ ۱ از ۲