خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون صدف در حلقه دریادلان خاموش باشبا دهان گوهرافشان پای تا سرگوش باش
۲
صرف استغفار کن انفاس رادر خانقاهدر حریم میکشان گلبانگ نوشانوش باش
۳
نغمه عشاق را شرط است حسن استماعدر حضور بلبلان چون گل سراپا گوش باش
۴
تا شود گلگونه مینای گردون خون توهمچو صهبا تا درین خمخانه ای در جوش باش
صفحهٔ ۱ از ۳