خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گاه در پای خم و گه بر سر سجاده باشباسفال و جام زریکرنگ همچون باده باش
۲
کوته است از صفحه ننوشته دست اعتراضاز قبول نقش، اگر داری بصیرت، ساده باش
۳
طوطی از همواری آیینه می آید به حرفپیش ارباب سخن زنهار لوح ساده باش
۴
خون رحمت رانگاه عجز می آرد به خوشپیش ابر نوبهاران چون زمین افتاده باش
صفحهٔ ۱ از ۴