خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خدا در عهد پیری یک زمان غافل مباشاز نشان زنهار دربحر کمان غافل مباش
۲
چون گل رعنا خزان را در قفا دارد بهاراز ورق گردانی باد خزان غافل مباش
۳
چون خبر از کاروان گر پیش نتوانی فتادچشم بگشا از غبار کاروان غافل مباش
۴
گر به طوف کعبه مقصود نتوانی رسیدسعی کن زنهار از سنگ نشان غافل مباش
صفحهٔ ۱ از ۳