خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روح قدسی، بیش ازین درتنگنای تن مباشعیسی وقتی، گره در چشمه سوزن مباش
۲
از لباس تن مجرد کن روان پاک رایوسف سیمین تنی، درقید پیراهن مباش
۳
سرمه کن از برق بینش پرده های خواب رابیش ازین در زیر ابر ای دیده روشن مباش
۴
ازسنان آه، بام چرخ راسوراخ کنبیگنه چندین درین زندان بی روزن مباش
صفحهٔ ۱ از ۳