خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون بود گلچهره ساقی باده رنگین گو مباشساعد سیمین چو باشد جام سیمین گو مباش
۲
دست رنگین می کند کار شراب لعل فامباده گلرنگ در دست نگارین گو مباش
۳
هر سفالی رافروغ می بلورین می کندباده چون روشن بود جام بلورین گو مباش
۴
داغ ما خون رابه همت می تواند مشک کردکاکل عنبرفشان و زلف مشکین گو مباش
صفحهٔ ۱ از ۲