خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۹۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می شود تعجیل عمر از غفلت سرشار بیشسیل را سازد گرانسنگی سبکرفتار بیش
۲
هست ناهمواری از آفت حصار عافیتتخته مشق حوادث می شود همواربیش
۳
تن به سختی ده اگر از اهل ایمانی، که هستسبحه را در دل گره از رشته زنار بیش
۴
تیرگی دارد درست آیینه رادرزنگبارمی کشد روشندل از چرخ کبود آزار بیش
صفحهٔ ۱ از ۳