خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۹۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حساب دین و دل راپاک کن باچشم عیارشکه شب رانیمه خواهد کرد از خط حسن طرارش
۲
دو عالم چون صف مژگان اگر زیرو زبر گرددمن و آن چشم کافر کز رگ خواب است زنارش
۳
به هرجاسرو او در جلوه آید، کبک می سازدبه تیغ کوه خون خود حلال از شرم رفتارش
۴
شود گرداب دریای حلاوت دیده روزندرآن محفل که آید درسخن لعل شکربارش
صفحهٔ ۱ از ۲