خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۹۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شرابی را که چون پروانه گردد گرد سر طورشنسازد پرده رنبوری انگور مستورش
۲
کسی تاکی بود درخرقه ناموس زندانی؟میی خواهم که بشکافد گریبان شیشه رازورش
۳
نوای پرده سوز عشق، آهنگ دگرداردکجا گردد به قانون خرد آهنگ، طنبورش؟
۴
در هر دل که واکردم نگارین بود از رویتخوشا ملکی که هر ویرانه باشد بیت معمورش
صفحهٔ ۱ از ۲