خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۹۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کم نگردید ز خط خوبی روز افزونشسبز درسبز شد از خط رخ گندم گونش
۲
گفتم از خط لب او ترک کند خونخواریتشنه تر گشت ازین سبزه لب میگونش
۳
داشتم از خطش امید خط آزادیسرخط مشق جنون گشت خط شبگونش
۴
هیچ مضمون خط یار ندانستم چیستحسن خط کرد مرابی خبر از مضمونش
صفحهٔ ۱ از ۲