خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگو به جان مسافر ز رنج‌ها چونیز رنج‌های جهان و ز رنج ما چونی
۲
تو همچو عیسی و اندیشه‌ها جهودانندز مکر و فعل جهودان بگو مرا چونی
۳
ز دشمنان و ز بیگانگان زیانت نیستکه از دو چشم تو دورند ز آشنا چونی
۴
ایا کسی که خوشی با وفا و صحبت خلقبپرسمت ز وفاهای بی‌وفا چونی
صفحهٔ ۱ از ۲