خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۹۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درکرم ساغر اگر هست زمینا در پیشابر ازبخشش دریاست ز دریا درپیش
۲
ماپریشان سفران قافله سیلابیمچه خیال است که افتد خبر ازما درپیش؟
۳
روز محشر نکشد خط زخجالت به زمینشرمگینی که فکنده است سراینجا در پیش
۴
سبک از یاد گرانان جهان می گرددکوه قافی که مرا هست چو عنقا درپیش
صفحهٔ ۱ از ۴