خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۹۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به نوحه خانه ایام شاد و خرم باشبگیر ساغر گلرنگ، گو محرم باش
۲
مشو چو سبزه زمین گیر از گرانجانیدرین بساط سبکروح تر ز شبنم باش
۳
مکن نمک بحرامی به سوده الماسچو داغ پنبه به گوش از حدیث مرهم باش
۴
چو آفتاب سرت تا زآسمان گذردچوابر، فیض رسان تمام عالم باش
صفحهٔ ۱ از ۲