خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۹۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خارزار تعلق کشیده دامان باشبه هر چه می کشدت دل ،ازان گریزان باش
۲
قد نهال خم از بار منت ثمرستثمر قبول مکن سرو این گلستان باش
۳
درین دو هفته که چون گل درین گلستانیگشاده روی تر از راز می پرستان باش
۴
تمیز نیک و بد روزگار کار تو نیستچو چشم آینه در خوب و زشت حیران باش
صفحهٔ ۱ از ۳