خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۰۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باشبساز با خس و خار و همیشه گلچین باش
۲
ز سنگ خاره دم تیغ زود برگردددرین قلمرو آفت چو کوه سنگین باش
۳
به خون ز نعمت الوان دهر قانع شوگرانبها و گرامی چو نافه چین باش
۴
به یک نظر نتوان دید خلق و خالق رابپوش دیده خودبینی و خدابین باش
صفحهٔ ۱ از ۲