خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۰۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگر ز موج شراب است رشته سازش؟که می دود به رگ و پی چو روح آوازش
۲
کباب مطرب رنگین نوای عشق شومکه ساخت گوشه نشین عندلیب راسازش
۳
چو شیشه هرکه به آوازه می کند احسانگران به گوش خورد بانگ مغز پردازش
۴
کریم اوست که صد جام اگر دهد چون خمچنان دهد که نگردد بلند آوازش
صفحهٔ ۱ از ۲