خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۰۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون سرو در مقام رضا پایدار باشآزاده ز انقلاب خزان و بهار باش
۲
چون بیدلان ز سنگ ملامت متاب رویخندان چو کبک مست درین کوهسار باش
۳
پیش خسان به خاک مریز آبروی خویشاز حفظ آبرو گهر آبدار باش
۴
اخفای عیب دل سیهان از سیه دلی استدر پیش زنگی آینه بی غبار باش
صفحهٔ ۱ از ۳