خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۰۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویشمحضر مکن درست به خون حلال خویش
۲
تا کی توان به خرقه صد پاره بخته زد؟یک بخته هم بزن به دهان سؤال خویش
۳
معراج اعتبار مقام قرار نیستچون آفتاب سعی مکن درزوال خویش
۴
از عالم وجود سبکبار می رودپیش از رحیل هرکه فرستاد مال خویش
صفحهٔ ۱ از ۲