خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۰۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باششیرازه اوراق دل از چین جبین باش
۲
چون آتش سوزان مشو ازباد سبکسرچون آب ز روشن گهری خاک نشین باش
۳
از خشکی اگر ابر گهربار نگردیدرپرورش دانه افشانده، زمین باش
۴
در بستن چشم است اگر هست گشادیدررهگذر صید،طلبکار کمین باش
صفحهٔ ۱ از ۲