خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۰۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در جهان دل مبند و اسبابشمی جهد برق از ابر سنجابش
۲
گل سیراب ازین چمن مطلبالعطش می زند لب آبش
۳
هر که پهلو ز لاغری دزدیدپهلوی چرب اوست قصابش
۴
ملک حیرت چه عالمی داردآرمیده است نبض سیمابش
صفحهٔ ۱ از ۲