خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۱۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر حلقه ز کاکل رسایشچشمی است گشاده در قفایش
۲
تیزی زبان مار دارددنباله ابروی رسایش
۳
صد جام لبالب است درگرددرحلقه چشم سرمه سایش
۴
در هیچ دلی غبار نگذاشتشادابی لعل جانفزایش
صفحهٔ ۱ از ۶