خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاطدربهار از کف مده چون شاخ گل جام نشاط
۲
پیش هرکس پنبه غفلت برون آرد ز گوشدربهار آوازه رعدست پیغام نشاط
۳
خنده برق است بر خوشوقتی گردون دلیلسایه ابرست بر روی زمین دام نشاط
۴
نعل ایام بهاران است درآتش ز برقاز گرانخوابی مشو غافل ز هنگام نشاط
صفحهٔ ۱ از ۴