خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۱۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ندارد صفحه رخسار خوبان اعتبار خطدر آتش دارد از هر حلقه نعلی بیقرار خط
۲
هزاران چشم روشن ساختی در روزگار خطکرامت کن به ما هم سرمه واری از غبار خط
۳
نخواندی چون به سیر باغ خود در جوش گل ما رابه برگ سبز باری یاد کن در نوبهار خط
۴
به روی گرم کن این شمع ناحق کشته را روشنکه شد چشم امید من سفید از انتظار خط
صفحهٔ ۱ از ۴