خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۱۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پرست دفتر افلاک از حساب غلطبدار دست ز اصلاح این کتاب غلط
۲
نه انجم است، که هر کس به قدر دانش خودنهاده نقطه سهوی بر این کتاب غلط
۳
به وعده های تو دل بسته ام، چه ساده دلمکه آب خضر طمع دارم از سراب غلط
۴
تو هر قدر که دلت می کشد سؤال بکنکه چرخ سفله کریم است در جواب غلط
صفحهٔ ۱ از ۲