خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۱۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون برق زود می گذرد آب و تاب خطزنهار دل مبند به موج سراب خط
۲
چون مو برآتش است دمی پیچ وتاب خطغافل مشو ز دولت پا در رکاب خط
۳
زینسان که چشم مست تو در خواب غفلت استترسم ترا به هوش نیارد گلاب خط
۴
تا چند بیحساب به اهل نظر کنی ؟اینک رسید نوبت روز حساب خط
صفحهٔ ۱ از ۳