خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۱۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
افتاد ماه عارض او در وبال خطزلفش هوا گرفت به یک گوشمال خط
۲
منسوخ گشت چون خط کوفی ز خط نسخطغرای چین ابروی او از مثال خط
۳
گر صد هزار تبت وارونه خوانده ایبیرون نمی رود ز ضمیرت ملال خط
۴
قیر دوال پا که شنیدی خط است و بسچند آبروی تیغ بری در زوال خط
صفحهٔ ۱ از ۲