خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۱۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟اگر ز خود نفشانی ز برگ و بار چه حظ؟
۲
بهارتازه کند داغ تخم سوخته رادماغ سوخته را از وصال یار چه حظ؟
۳
خوش است دامن تحریک نیم سوخته راجنون کامل مارا زنوبهار چه حظ؟
۴
چراغ صبح به یک جلوه می شود خاموشمرابه موسم پیری ز اعتبار چه حظ؟
صفحهٔ ۱ از ۳