خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۱۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه صاحب نظرانند تماشایی شمعبهر پروانه بود انجمن آرایی شمع
۲
هیچ جا تا دل پروانه نگیرد آرامهر شراری که جهد از دل شیدایی شمع
۳
هرچند در خاطر پروانه عاشق مصور گرددمی توان دید در آیینه بینایی شمع
۴
جوهر عشق ز پیشانی عاشق گویاستنشود سوختگی سرمه گویایی شمع
صفحهٔ ۱ از ۳