خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان جان مایی، خوش‌تر از حلواییچرخ را پر کردی زینت و زیبایی
۲
دایهٔ هستی‌ها، چشمهٔ مستی‌هاسرده مستانی، و آفت سرهایی
۳
باغ و گنج خاکی، مشعلهٔ افلاکیاز طوافت کیوان یافته بالایی
۴
وعده کردی کآیم، وعده را می‌پایمای قمر سیمایم، تو کرا می‌پایی؟
صفحهٔ ۱ از ۵