خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدار چشم ازین کور باطنان انصافکه گشته است به عنقا هم آشیان انصاف
۲
زبس به فرق لگد خوردم و ننالیدمبه بردباری من داد آستان انصاف
۳
به سیم قلب خریدند ماه کنعان رانمی دهند هنوز اهل کاروان انصاف
۴
مباد لب به حدیث طمع بیالایینمی دهند ز بخل اهل این زمان انصاف
صفحهٔ ۱ از ۲