خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۱۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شوره زار خاک را یکسر گلستان کرد عشقحنظل افلاک را چون نار خندان کرد عشق
۲
خاک را چون مرغ عیسی شهپر پرواز دادآسیای چرخ را بی آب، گردان کرد عشق
۳
مشت داغی در گریبان کرد هر کس راگرفتخاکدان دهر را کان بدخشان کرد عشق
۴
نسیه فردوس را بر اهل عالم نقد ساختشور محشر را حصاری در نمکدان کرد عشق
صفحهٔ ۱ از ۴