خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه ز عاقلانم که ز من بگیریخردم تو بردی، چه ز من بگیری؟!
۲
نخرم فلک را، بدو حسبه واللهمن اگر حقیرم، نکنم حقیری
۳
چو گشاده دستم، چو ز باده مستمبده ای برادر قدح فقیری
۴
نه حیات خواهم، نه زکات خواهمکه اگر بمیرم، نکنم امیری
صفحهٔ ۱ از ۳