خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق تو خواند مرا کز من چه می‌گذرینیکو نگر که منم آن را که می‌نگری
۲
من نزل و منزل تو من برده‌ام دل توگر جان ز من بِبُری واللَّه که جان نَبَری
۳
این شمع و خانه منم این دام و دانه منمزین دام بی‌خبری چون دانه می‌شمری
۴
دوری ز میوه ما چون برگ می‌طلبیدوری ز شیوه ما زیرا که شیوه گری
صفحهٔ ۱ از ۳