خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زخمی تیغ شهادت زنده می خیزد ز خاکهمچو گل با جبهه پرخنده می خیزد ز خاک
۲
از حجاب حسن شرم آلوده لیلی هنوزبید مجنون سر به پیش افکنده می خیزد ز خاک
۳
می شود مرغابی دریای خجلت عندلیببس که گل در عهد او شرمنده می خیزد ز خاک
۴
هر که دارد آگهی از چاه خس پوش جهانبا عصا چون نرگس بیننده می خیزد ز خاک
صفحهٔ ۱ از ۲