خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خشک طینتان مطلب جز جواب خشکبحر سراب را چه بود جز سحاب خشک ؟
۲
در زهد من نهفته بود رغبت شرابچون نغمه های تر که بود در رباب خشک
۳
از سوز عشق گریه من شد بدل به آهخون مشک گشت درجگر این کباب خشک
۴
بگذشت آب عمر و مرا دربساط ماندچون موجه سراب همین پیچ و تاب خشک
صفحهٔ ۱ از ۳